Introductie

Pinksteren en de vrucht van de Geest

Pinksteren en de vrucht van de Geest

Naar buiten kijkend zie ik twee appelbomen in bloei staan. Prachtig zoals die roze-witte bloemetjes de hele boom bedekken en versieren. Maar hoe mooi ook, het is geen doel op zich. Het doel van de witte bloemetjes is dat ze door insecten bestoven worden. Dan kan er vrucht komen in de herfst.

De vrucht in de herfst is voor bijvoorbeeld vogels aantrekkelijk. Zij verspreiden zo de zaadjes die in de vrucht zitten, weer.

Maar in dit artikel gaat het over ons mensen. Ook wij mogen vrucht dragen. En wel een vrucht die wij niet uit onszelf komt, maar die de Heilige Geest in ons wil werken.

Die vrucht gaat groeien als de C van Christus in ons leven, het gericht zijn op Hem, ons eigen Ik, het gericht zijn op ons eigen belang (ego-ïsme), overschaduwt.

Zoals Paulus het heel radicaal zegt: ‘Met Christus ben ik gekruisigd en toch leef ik, dat is niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij (Galaten 2:20)’.

In Johannes 15:5 zegt Jezus het zo: ‘Ik ben de wijnstok, jullie zijn de ranken. Wie blijft in Mij en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen.’

Jezus belooft ons de komst van de Heilige Geest (Johannes 14:16-17):                                                                                                                                                          ‘En Ik zal de Vader vragen en een andere Trooster zal Hij jullie geven, opdat Hij met jullie zal zijn tot in eeuwigheid, de Geest van de waarheid, die de wereld niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet; jullie kennen Hem, want Hij blijft bij jullie en zal in jullie zijn.’                                                                                                                                                                                    Sinds het eerste Pinksterfeest in Jeruzalem mogen wij bidden dat Gods Heilige Geest ook ons blijvend vervullen zal opdat ook ons leven voor Hem vrucht zal dragen.

Hierboven: de C van Christus overschaduwt het Ik van op mijzelf gericht zijn.

Verder lezen?

Galaten 5  vermeldt eerst wat het gevolg is, als wij ons Ego zijn gang laten gaan (in de tekst ‘vlees’ als tegenover van Geest genoemd): ‘Het is duidelijk, wat de werken van het vlees zijn: hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke, (…) (5:19-21 NBG ’51)’.                                                                                                                                                                                                                                                      Hieronder in schema, weergegeven meermalen met on- (niet) ervoor (De C van Christus staat hier buiten ons leven.):

Psalm 1 zegt ervan dat wij een boom mogen zijn, geplant aan het water (Woord van God) die vrucht geeft op zijn tijd.

 

You may also like

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *